deguchinochi การหาทางออกให้กับชีวิต

สำหรับผมแล้ว การได้แสดงออกทางความรู้สึกเป็นสิ่งที่อยู่คู่ตัวผมมาเนิ่นนานตั้งแต่เด็ก จนถึงปัจจุบัน จริง ๆ แล้วสำหรับการแสดงออกทางความคิดของผมในเรื่องการเขียน ไดอารี่นั้น

ผมเพิ่งจะมาค้นพบเมื่อไม่นานมานี่เอง บางทีการที่เราจะเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างหนึ่ง มันก็มีเหตุให้ต้องไม่ได้ทำอยู่ร่ำไป เหมือนการทำบล็อคครั้งนี้ จริง ๆ แล้วผมเองก็มีบล็อคอยู่อีกบล็อคหนึ่ง ซึ่งพอบล็อคนั้นมีปัญหาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ผมรู้สึกว่าการแสดงออกทางความคิดของเรากำลังมีปัญหาหรือเปล่า ช่องทางในการหาพื้นที่เพื่อแสดงความรู้สึกของเรากำลังเจออุปสรรคหรือเปล่า มันอาจจะดูเป็นการแก้ตัวที่ไม่น่าให้อภัยสำหรับเพื่อน ๆ ในบล็อคนั้นที่จู่ ๆ ผมก็ทิ้งพวกเขามา ทั้ง ๆ ที่เราอาจจะไม่ได้รู้จักอะไรกันมากมายนัก แต่ทุกครั้งที่ผมได้มีการแสดงความคิดเห็น พวกเขาก็ไม่เคยที่จะทอดทิ้งให้บล็อคของผมต้องเดี่ยวดาย ในทางตรงกันข้าม ผมกลับรู้สึกอยากจะขอบคุณพวกเขาที่ทำให้ผมได้รู้จักการทำไดอารี่ ได้รู้จักถึงชีวิตในรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งผมอาจจะไม่มีวันรู้ ขอขอบคุณและขอโทษที่จากมา แต่ก็หวังว่าถ้าเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่บล็อคโน่นยังรักผมอยู่ก็คงจะตามมาเยี่ยมเยือน ส่วนสำหรับบล็อคใหม่ก็ขอบคุณล่วงหน้าเลยแล้วกันนะครับที่มาอ่านแล้วก็แสดงความคิดเห็น ขอขอบคุณจริง ๆ ครับ

ป.ล. การทำบล็อคเป็นอะไรที่เหนื่อยมาก ๆ ครับ ผมทำมา 5 ชั่วโมงแล้วก็ยังไม่ถูกใจ จะพยายามครับ