deguchinochi การหาทางออกให้กับชีวิต

หลังจากที่เพิ่งจะกลับมาจากการเดินทางไปเขาเต่ากับพลพรรคไทยอินดี้และผองเพื่อน การเดินทางครั้งนี้ในตอนแรกไม่ได้มีอะไรอยู่ภายในจิตใจของผมเลย แต่ก่อนหน้าที่จะเดินทางวันหนึ่ง ผมกลับโดนอะไรบางสิ่งบางอย่างกระแทกเข้ามาในจิตใจ

อะไรบางสิ่งบางอย่างที่ผมพูดถึงคือ ... คน ๆ หนึ่ง

คนที่ผมเคยให้ความรู้สึกดี ๆ กับเค้า

แต่

โลกนี้มีคำว่า " แต่ " อยู่เต็มไปหมด

เค้าเดินจากผมไป ไม่มีแม้กระทั่งคำว่า... ลา

พร้อมกับทิ้งความทรงจำอันเจ็บปวด

..............................................................................

จริง ๆ แล้วผมกับเค้าไม่ได้เจอกันมานานมากแล้ว และผมก็บอกตัวเองอยู่เสมอว่าผมคงจะลืมเค้าไปแล้ว แต่...

แต่... เมื่อเจอกันครั้งล่าสุด แค่เดินห่างกันมากแค่ไหน ผมก็ยังจำเค้าได้ และตัวเค้าเองก็ยังจำผมได้เช่นกัน

ในขณะที่ตัวผมกำลังอยู่ที่เขาเต่า ผมพยายามหาอะไรทำเพื่อที่จะให้ผมลืมเค้าให้ได้จริง ๆ ผมพยายามสูดกลิ่นดินและไอฟ้า เพื่อให้หัวใจของผมปลอดโปร่ง แต่...

แต่มันไม่ง่ายเลย

อาจจะเป็นเพราะผมไม่ใช่คนที่ลืมอะไรง่าย ๆ

ผมเลยทำในสิ่งที่ผมอยากทำไม่สำเร็จ

เป็นการยากแต่ว่าง่ายที่ผมจะลืมเค้า

แต่ผมยังทำไม่ได้สักที

...........................................

แต่ไม่ใช่ว่าการไปเขาเต่าครั้งนี้ผมจะไม่สนุก เปล่าเลยผมรู้สึกสนุก การได้เจอะเจอพวกพี่ ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอึดอัด กลับกลายเป็นว่าพวกพี่และผมเหมือนสนิทกันมานาน แล้วก็พูดคุยกันถูกคอ แต่...

แต่ถ้าผมจะสลัดอะไรบางอย่างออก ผมอาจจะเต็มที่มากกว่านี้

แต่ถ้าผมไม่เจอะเจอเค้าก่อนไปเขาเต่า 1 วัน ผมอาจจะเมาหัวราน้ำมากกว่านี้ก็ได้

ขอบคุณที่พวกพี่ทำให้ผมมีความสุขขึ้นมา

ขอบคุณพวกพี่ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้

ขอบคุณที่พวกพี่ทำให้ความเหงาไม่เข้ามาเกาะกุมผมเกินไป

ขอบคุณพวกพี่ที่ทำให้ผมสามารถขจัดความเหงาออกไปได้บ้าง

และสุดท้ายขอบคุณไอ้รี่ที่ร่วมหัวจมท้ายกันมา

...........................................................................................................................................

ป.ล. ผมหวังว่าการไปเที่ยวครั้งหน้า ผมและหัวใจของผมคงจะปลอดโปร่งกว่านี้