deguchinochi การหาทางออกให้กับชีวิต

แม่ : เออ เรื่องเรียนอ่ะให้ดี ๆ ล่ะ

อาร์ต : อืม ก้อเรื่อยๆ

แม่ : คบเพื่อนอ่ะก้อคบให้มันดี ๆ

อาร์ต : ( นิ่งประมาณ 2 วินาที ) แล้วแม่คิดว่าเพื่อนอาร์ตไม่ดีเหรอ

แม่ : เปล่า ก็ไอ้พวกที่กินเหล้าเมายาอ่ะ อย่าไปคบ

อาร์ต : แม่ อาร์ตโตแล้วนะ ก็กินไม่ได้อะไรมากมาย

แม่ : พูดแบบนี้แสดงว่ากินไปแล้วล่ะสิ

อาร์ต : ( คิดในใจว่ากินจนอ้วกในร้านมาแล้วเหอะแม่ ) ก็กินพอเข้าสังคมไม่ได้กินจนติด

แม่ : ถ้างั้นต่อไปนี้ก็ห้ามกิน

อาร์ต : แม่ อาร์ตอายุ 20 แล้วนะ โตพอจะรู้อะไรแล้ว

แม่ : พูดแบบนี้เด๋วก้อเสียคน

อาร์ต : นั่งนิ่งจนถึงที่ ๆ จะลง

...........................................................................

น่าแปลกนะครับ ที่เราก็พยายามจะเข้าใจหัวอกของคนเป็นแม่ แต่คนเป็นพ่อกับแม่กลับไม่เข้าใจอะไรในตัวเราเลย เค้าไม่รู้เหรอว่าลูกเค้าโตพอแล้วก็ผ่านอะไรในชีวิตมาเยอะ เพียงแต่ว่าผมไม่เคยบอกเค้าเอง ถ้าเกิดเค้ารู้ว่าผมได้เจออะไรร้าย ๆ ในชีวิตมามากมายแค่ไหน เค้าจะไม่ยิ่งกางปีกปกป้องผมมากขึ้นกว่าเดิมอีกเหรอ ไม่รู้สิ มันรู้สึกรำคาญ แต่ตอนนี้ก็เฉย ๆ ล่ะ เพราะยิ่งพ่อแม่ตีกรอบให้ผมมากเท่าไร ความคิดของผมก็ยิ่งนอกกรอบมากขึ้นเท่านั้น แต่เพียงเค้าไม่รู้ก็เท่านั้นเอง

ป.ล. เอนทรี่ที่แล้วมีปัญหานิดหน่อย ไม่รู้ทำไมถึงให้คนอื่นคอมเมนท์ไม่ได้ เพราะนั่งแก้ต้องนานก็ทำไม่ได้ งงเหมือนกัน ก็เลยปล่อยเลยตามเลย

ขอบคุณ เพลงแม่ ของพี่บอย ตรัย- ภูมิรัตน