deguchinochi การหาทางออกให้กับชีวิต

ก็ไปถามเด้

ผมก็ได้แต่คิดวนเวียนไปอย่างนี้

ตลอดเวลา ทุกวันที่ผ่านมา 2 ปี

แล้วคำตอบที่ได้คือ การเงียบ


ไม่เคยได้รับคำตอบอะไร


จนต้องทำใจให้ผละจากความเจ็บปวดนั้น


ขอให้รักษาหัวใจให้หายดีขึ้นในเร็ววัน

(แม้ผมรู้ดีว่ามันไม่มีทางรักษาหายก็ตาม)


ปล.เพราะอาการป่วยไข้ ผมเลยไม่ได้ไปขอลายเซ็น ไม่ได้ไปไหนเลย นอกจากนอนหลับ เพราะสัปดาห์นี้ผมต้องเดินทางไปไหนต่อไหนมากมาย


รักษาหัวใจครับ

บางคำถามอาจไม่มีคำตอบ
บางคำตอบอาจมีคำถามซ่อนอยู่
...
ไม่รู้เหมือนกันนะ
ตัวเราเองเท่านั้นที่จะเข้าใจคำถาม
และตอบคำถามได้ดีกว่าใคร

ได้ยินเพลง หัวใจก็สลายแล้ว

คำถามที่ไม่มีคำตอบ ยังคง วนเวียน

บางคำถามยากที่จะตอบได้
ไม่มีใครเข้าใจใครนอกจากตัวเราเอง
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ครั้งหนึ่ง (หรือหลายครั้งก็ไม่แน่ใจ แต่มันก็ผ่านมาแล้ว)
ตอนที่ฉันเหนื่อย ไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจ ฉันก็เคยเอ่ยถามกับความเงียบแบบนี้...

ฉันเคยคิดว่าอยากจะป่วย อยากจะบ้า อยากจะฆ่าตัวตาย... จะมีคนมาสนใจฉันเหมือนนางเอกในหนัง หรือในนิยายหรือเปล่า

แต่คำตอบที่ได้คือ ไม่
เพราะฉันไม่ใช่นางเอก ไม่ใช่คนสำคัญของโลกใดๆทั้งนั้น

ถ้าอยู่ๆ ฉันหายไปสักคน... คงไม่มีใครสังเกต

ความเงียบได้ตอบฉันแบบนั้น...

และสุดท้าย ฉันก็กลับมาถามตัวเองว่า... แล้วฉันมีค่าแค่นั้นหรือ?

ทิ้งชีวิตของตัวเองไป... โดยมีความหวังอยู่ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ว่าคนบางคนจะหันมารักเรา

และถ้าเขาไม่แม้แต่จะรู้สึกถึงการมีอยู่ หรือการจากไปของเรา นั่นคงหมายความว่ามันคือการตายเปล่าใช่ไหม?

ฉันเลยไม่ตาย...

แม้ว่าใจจริงยังนึกถึงเพลง "ไม้ขีดไฟ กับดอกทานตะวัน"
ฉันว่า... อย่างน้อย ไม่ขีดไฟก็สมหวังนะ...
ถึงแม้ว่าจะเหลือแค่เถ้าถ่าน แต่อย่างน้อยดอกทานตะวันก็ยังสนใจเถ้าถ่านนั้น

แต่ถ้าฉันเป็นไม้ขีดไฟ คงได้แต่รอให้สายลมมาพัดเถ้าถ่านของฉันให้กระจายตัวฟุ้งหายไป โดยที่ไม่มีใครสนใจเลย...

จะมีคนให้ความสนใจกับการเสียเราไป... ก็ต่อเมื่อเรามีคุณค่าต่อคนคนนั้นเท่านั้น...

กว่าจะเกิดมาน่ะมันไม่ยาก แต่กว่าจะเติบโตขึ้น อยู่รอดบนโลกอันโหดร้ายมาได้ถึงตรงนี้ มันยากกว่า

อย่าทำให้ชีวิตของตัวเองเสียไป โดยที่ยังไม่ได้มีค่าต่อคนที่เราอยากจะให้เขารับรู้

ชีวิตของเรายังมีค่า... แม้แต่การเสียมันไป

บางครั้ง คำตอบมันก็อยู่ในหัวใจเราแล้ว
เพียงแต่เราจะยอมรับและทำความเข้าใจกับมันมากน้อยเพียงใด

แต่หากคิดและไตร่ตรองเพื่อรอคำตอบจริงๆ
คำถามที่วนเวียนในหัวใจ เคยได้ถามออกไปเพื่อทวงถามคำตอบบ้างรึป่าว

อยากถามคำถามเดียวกันเลย

แต่ไม่กล้า ไม่รู้ว่าจะถามไปเพื่ออะไร

บางทีรู้ไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย

บางที
ถ้าถามไปแล้วจะทำให้
ใจเจ็บ
ก้อไม่รู้จะถามหา
ความเจ็บช้ำ ทำไม

อืมประโยคนี้เคยถามคนๆหนึ่งไป...

ปล.ไปชะอำขอของฝากรูปงามๆด้วยนะคะ

อยากดูอิอิ เอาความเศร้าไปทิ้งทะเลกัน

บางครั้งคำตอบที่รอคอยอาจทำร้ายเราโดยไม่รู้ตัว..

รู้เท่าทันใจตัวเองให้ได้นะคะ..

ปล.กำลังทรมานตัวเองอยู่เหมือนกัน
ไม่รู้ว่าจะหยุดได้เมื่อไร..
แต่ในขณะที่ทรมานเราก็ยังยิ้มได้

สำหรับเรา ถ้าคำถามนี้เวียนวนอยู่ข้างใน ล่ะก็

คำตอบ คงมีอยู่แล้ว

ถึงมีคำถามแบบนี้

กว่าจะรู้ว่ารัก...ก็เมื่อจะต้องสูญเสียมันไป
บางทีเธอคนนั้นอาจเป็นแบบนั้นก็ได้...ทำทุกวันให้เหมือนเป็นวันสุดท้ายเถอะค่ะ

หัวใจไม่มีคำตอบ....

มันขึ้นอยู่กับว่าเสียไปตอนไหน เสียไปด้วยเรื่องอะไรค่ะ แล้วจะตอบได้ว่าเสียใจมั๊ย

บางคำถาม... ฉันไม่กล้าที่จะถาม
หาใช่เพราะสงสัยในคำตอบ แต่เป็นเพราะรู้คำตอบดีอยู่แก่ใจ

เอ่อ....บางทีเรื่องอย่างนี้ อยากรู้ แต่ก็ไม่อยากถาม

บางครั้งอยากรู้และอยากถาม แต่ก็ไม่กล้าฟังคำตอบ

บางเวลาอยากรู้ อยากถาม และพร้อมจะฟังคำตอบ แต่คนที่ถูกถามก็ไม่พร้อมจะมานั่งตอบคำถามคุณ...มันก็เป็นเรื่องที่เหมือนจะดูง่ายๆ ในการค้นหาคำตอบ แต่มันไม่เคยง่ายเลยสำหรับคนที่กำลังเผชิญอยู่กับสถานการณ์แบบนี้...

เป็นกำลังใจให้ค่ะ..เตรียมใจให้พร้อมละกัน เพราะเมื่อวันนึงได้รับคำตอบขึ้นมา จะได้ทำใจยอมรับได้

ความหมายของการรอคอย อาจจะเป็นช่วงสั้น ๆ หรือยาวนานตลอดไป


เอาใจช่วยให้ไม่ต้องคอยนานนะ

ปล. เมื่อวานนี้ทำไมไม่มาทักทายกันนะ

"คุณ" ก็ไม่กล้าตอบ เพราะกลับคำตอบที่ออกจากปากตัวเอง

คำถามที่ไม่อาจถาม
คำตอบที่ไม่อาจตอบ
หากยังหวังให้คุณเป็นคนเริ่มต้น

คำพูดหนึ่งคือจุดเริ่มต้นหรือจุดจบ
ไม่อาจรู้ไม่อาจเห็นถึงผลลัพธ์
คำพูดนั้นเลือนหายไปภายในใจ

ขี้น้อยใจนะนี่

เอาเวลานั่งคิดถึงคำตอบ ไปมีความสุข
ช่างคนอย่างนั้นเถอะ!

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมเยียนนะคะ

เช่นกันคะ ^^" ปิดเทอมที่เหมือนเปิดเทอม..

สำหรับคำตอบนะคะ..

ฉันเองก็ไม่แน่ใจในคำตอบเหมือนกัน

ฉันจะเสียใจรึป่าวนะ.. ถ้าต่อไปจะไม่มีเธอ

..

เพราะฉันไม่เคยคิดเผื่อที่ว่างสำหรับวันนั้นเอาไว้

ก็ตอนนี้ฉันยังมีเธออยุ่นี่นา ..

เนาะ ^-^"

เราไม่รู้หรอกว่า..
เขา..
จะเสียใจหรือเปล่า..

แต่..
เรา..
เสียใจ..

เข้ามาอ่านบ่อยๆเลยค่ะ ...

คำตอบเหมือน #24

ไม่ทราบว่าเคยได้ยินเพลง นิทานหิ่งห้อย มั้ยคะ

นำเอาเนื้อเพลงมาฝาก ... โดยส่วนตัวแล้วชอบฟังมาก


....

ไขว่คว้าหาทางหลุดพ้นในคืนมืดมนไร้จันทร์
ดูแววตาคู่นั้นหมดสิ้นกำลังก้าวไป
หิ่งห้อยเห็นแมงมุมสาวเจ้าเดินหลงทางไกล
ช่างดูโชคร้ายจึงเกิดความสงสาร

อาสาช่วยส่องนำทางให้แสงในความมืดมน
ใช้แสงวุ่นๆวนๆได้เห็นแมงมุมหนาวสั่น
ทุ่มเททั้งกายใจขอทำหน้าที่แทนจันทร์
ให้แมงมุมนั้นได้กลับบ้านปลอดภัย

(กลายเป็นหัวใจวิ่งทอใยสัมพัน
ไม่รู้ว่าความรักนั้นเกิดตอนไหน)
ถึงจะไม่รู้ตัว แต่รู้ว่าฉันสุขใจ
ยามเป็นแสงไฟส่องนำทาง

ก็รู้ว่าเราต่างกันไม่ช้าก็คงห่างไกล
แต่เสียงหัวใจสั่งปีกบางๆให้บินเถอะนะบินไป
ถึงแม้แสงไฟจะจาง ไม่รู้จะดับลงตรงไหน
ก็พร้อมพาเจ้าไปเจ้าแมงมุม

แต่แล้วทุกอย่างก็ฟ้องเมื่อลอยล่องมาถึงรัง
ตัวและปีกบางๆถูกรั้งพัวพันสายใย
หิ่งห้อยเห็นแมงมุมร่าเริงก็หลงดีใจ
ไม่ได้เผื่อไว้ว่ามันคือลางร้าย

ก่อนความรู้สึกสุดท้ายจะลบเลือนไปนิรันดร์
ก่อนที่คมเขี้ยวจะฝัง ก่อนรักจะจางหายไป
ได้เรียนรู้ความจริงไม่มีชีวิตใดๆ
ไปกันได้ไกลเมื่อจุดหมายต่างกัน

(กลายเป็นหัวใจวิ่งทอใยสัมพัน
ไม่รู้ว่าความรักนั้นเกิดตอนไหน)
ถึงจะไม่รู้ตัว แต่รู้ว่าฉันสุขใจ
ยามเป็นแสงไฟส่องนำทาง

ก็รู้ว่าเราต่างกันไม่ช้าก็คงห่างไกล
แต่เสียงหัวใจไม่เคยทวงถามสิ่งที่ได้ทุ่มเทไป
สุดท้ายแสงไฟซีดจางพลันแสงสว่างมืดดับไป
ดับแสงลงบนใยเจ้าแมงมุม

ก็รู้ว่าเราต่างกันไม่ช้าก็คงห่างไกล
แต่เสียงหัวใจไม่เคยทวงถามสิ่งที่ได้ทุ่มเทไป
สุดท้ายแสงไฟซีดจางพลันแสงสว่างมืดดับไป
ดับแสงลงบนใยเจ้าแมงมุม

....

ขอให้มีพลังมากๆ ... ถือว่าเพื่อเพื่อนๆก็แล้วกันนะคะ

แล้วหากคุณเสียตัวคุณเองไป คุณจะเสียใจหรือเปล่าคะ?

บางคำถาม..
ก็รู้คำตอบ..
โดยไม่ต้องถาม..

อืม...

ถ้าปุ๊กต้องเสียใครไปสักคน ปุ๊กคงต้องเสียใจนะคะ
ถ้าคน ๆ นั้นเป็นคนสำคัญสำหรับปุ๊กนะ...

ทำไมเศร้าจัง...

แวะมาสารภาพผิดครับ สรุปว่าวันนั้นผมลืมไปอ่ะครับ ต้องกราบขอประทานอภัยด้วย ยังไงผมก็จะพยายามลองหาหนังสือเล่มนั้นดูครับ จะช่วยอุดหนุน

หม่นหมองประคองอารมณ์จริงๆน้องชายชั้น

ไว้มาจอยกันหน่อยจิ๊

บางคำถาม ก้อมีคำตอบซ่อนอยู่ในนั้นค่ะ

อยู่ที่เรายอมรับคำตอบนั้นได้ทันทีเลยไม๊ -- แค่นั้นเอง

ยิ้มๆนะคะ

ปล. แวะมาบอกว่า ต้าไปเดินงาน indy book
ท่ามกลางฝนตกปรอยๆ ตามหา Lost in transportation
ตามที่บอกไว้เจ้าค่ะ